Dziwny kraj rozciąga się
   Tam, gdzie lśni dłoni Twoich biel
   Żyje w nim - spójrz, to co będzie
   I to, co zastygło, jak wosk
   W niezmienny kształt minionych dni
   Gdybyś znał treść tych map
   Nurty rzek, granie skał
   Tam, gdzie zło jak sęp opada w dół
   Ach, gdybyś znał złoża łez
   Strefy burz, prądy złe
   Co byś dał, by znać dłoni skarb
   Twój skarb
   Wyspy miłości, jak z mgły
   Gdzie wszystko najprościej się śni
   Lecz drogę tam okrywa cień
  
   Dziwny kraj rozciąga się
   Tam, gdzie lśni dłoni Twoich biel
   Chronisz go, gdy obawa podsuwa Ci myśl
   Że ktoś chce tam wplątać złe dni
   Jak czarną nić w przeznaczeń sieć
  
   Ufasz liniom rąk i myślisz, nie
   Nie mogą tak zdradzić mnie
   Uwierz mi, nie znasz ich
   Tej jednej, co jak szpieg, co skończyć wie
   Już czas, już czas