Można przywyknąć do tych dni
   Szaro-długich, smutnych dni
   Można nauczyć się z tym żyć
   W czerni być
   Bo kiedy nic nie bawi już
   Żyjesz mechanicznie z dnia na dzień
   To ona tak jak duch
   Zabiera cię
  
   Tak jakoś czarno czujesz się
   Na niebie czarne tęcze dwie
   Madame depre wciąż czeka
   Chce przygarnąć cię
   Zatańczyć z tobą jeszcze raz
   Na ciemnej drodze, więc bez gwiazd
   Madame depre wciąż czeka
   Chce przygarnąć cię
  
   Garść pigułek w ręku masz
   Skondensowany, lepszy świat
   Podróż za jeden uśmiech
   Tylko brać
   Zmęczonym wzrokiem wpatrujesz się
   W kształty, które ci przypomną, że
   To ona, tak jak duch zabierze cię