Po partyzancie dziewczyna płacze.
   Nie płacz, dziewczyno, otrzyj łzy.
   Jutro się jeszcze z tobą zobaczę,
   Będziemy razem ja i ty.
  
   Górny i chmurny nasz los tułaczy,
   Lecz polskie słońce świeci nam.
   Nie chcemy żalu, ani rozpaczy,
   Bo każdy los swój wybrał sam.
  
   Niejeden zginął cichy, nieznany,
   Meldunek jego przyjął Bóg,
   Gdzieś na ustroniu grób zapomniany,
   Aż go przeorze bratni pług.
  
   Jutro być może ręka niemiecka,
   Mojego życia przetnie kres,
   Albo bandyty kula zdradziecka,
   Więc, dziewczę, nie chcę twoich łez.
  
   A jeśli spotkasz mogiłę w lesie,
   Co nad nią szumią liście drzew,
   Niech i twe słowa wiatr w dal poniesie,
   Po partyzancie zanuć pieśń.