Pierwszy sierpień dzień krwawy
   Powstał naród Warszawy
   I stolicę uwolnił od zła
   I zatknęli na baki, barykady i gmachy
   Biało czerwonych sztandarów jak las.
  
   O jaka rozkosz się w sercu rozpina
   Gdy "Vis” w ręku gra
   A "Enki” nigdy się nie zacina
   Wolna Warszawo ma
   Bo z tej naszej powstanie Warszawa
   Aby wiecznie żyć
   Gdy naród raz chwyci za oręż
   Musi wolnym być
  
   Trzeba odejść przez wieko
   Bo już Wolę zdobyto
   I łunami czerwieni się noc
   Stare miasto już płonie
   A nam mdleją już dłonie te bazalty
   Lecz nie mamy czym
  
   O jaka rozpacz się w sercu rozpina
   Walczyć nie ma czym
   Pod czołg z butelką idzie dziewczyna
   By zapłacić im
   Za zburzoną kochaną stolicę
   I za zgliszcza te
   I za trupów dziś pełne ulice
   Za powstańczą krew
  
   Już Śródmieście się łamie
   Niemcy są w każdej bramie
   I stawiają Polaków pod mór
   Słychać tylko salwy krótkie
   Potem jęki cichutkie
   Tak to ginie warszawski nasz lud.
  
   O jaka rozpacz...
  
   Tak to giną warszawiacy
   bohaterscy chłopcy
   którzy Warszawę swoją chcieli mieć
   Pomocy nam nie przysłali na wroga wydali
   Zamiast wolności mamy dziś śmierć.
  
   O jaka rozpacz...