Refren: pokus siedem, pokus siedem
   Czuję się jakaś pusta,
   Idę po trupach, idę po trupach
   I łokciami się rozpycham
   Grzechów siedem, grzechów siedem
   Czuję się jakaś pusta
   Idę po trupach, idę po trupach
   I łokciami się rozpycham
  
   Chciwością kierowana moja egzystencja
   Powiększa się posiadania potencjał
   Recesja nie dotyczy mnie bo chciwie gromadzę
   Tylko dla siebie, tylko dla siebie
   Mam tysiące w kolekcji własnych eksponatów
   Aktywa w portfelu – zawsze to jakiś atut
   Nie czuję klimatu dawania bratu
   Pieprzę „Pajacyka” i nie płacę podatków
  
   Jestem melanżystą, każda okazja jest dobra na czystą
   Zmarnowany dzień co nie kończy się w Bistro
   Prosto nie chodzę, nie pamiętam co się dzieje po drodze
   Ale mam kaca wtedy, gdy sobie nie dogodzę
   Budzę się by zachlać, zapychać, zapychać
   W brzuchu ląduje porcja za porcją i znika, znika
   Lufka za lufką, z zagrycha połykam, połykam
   Oblizuję usta, trzeźwa, głodna czuję się jakaś pusta
  
   Moją dewizą jest pycha przez życie
   idę po trupach i łokciami się rozpycham
   więc lepiej nie oddychaj kiedy ze mną jesteś
   bo jeszcze zatrujesz mi moje powietrze
   co najlepsze należy się jak ja takim
   pięknym, fajnym, mądrym, na dodatek bogatym
   a wszystkich z innych ras niskich
   niech lepiej jakiś boliwijski wirus zniszczy
  
   Refren.
  
   Wszystkim jest dobrze tylko nie mi
   Trawiona zazdrością śledzę newsy MTV
   Bezsilności ocieram łzy bo taki sexy tyłek Jenny
   Sto pokoi, trzy baseny, bo filmy, bo nagrody Grammy
   W końcu na koncie zielonce rosnące, rosnące
   To takie kuszące, też bym mogła mieć, jak sądzę
   Grantów z nieba tysiące chociaż nic nie robię
   Tyle, ż zazdroszczę tobie, tobie i tobie
  
   Cokolwiek bądź złości mnie
   Jedyne uczucie, które nazywam to jest gniew
   I poważnie miłość czuję niewyraźnie
   Klimat Świat nie wpływa na mą wyobraźnię
   Kopać, kląć, bić, gryźć i się wykłócać
   Kontrargumentów nie będę słuchać
   Wrogowi ufać – tego nie potrafię
   A drugiego policzka na pewno nie nadstawię
  
   Refren.
  
   Znowu ktoś po tyłku mnie klepie, zgodnie z zasadą
   „im więcej kolesi tym lepiej, lepiej od koleżanek”
   już tylu zaliczyłam, że muszę mieć zapisane
   znanych raperów do skreślenia mam niewielu
   tak blisko celu i zero skargi, dobrą sławą cieszą się moje wargi
   przytaknij, weź dziś mnie przygarnij
   wiernością mnie nie drażnij, przecież widać wyraźnie
   mam burdel nie wyobraźnię, burdel nie wyobraźnię
  
   Ledwie co chce mi się oddychać
   Co dopiero gdybym miała pracy się dotykać
   Nie wyobrażam sobie, że cokolwiek robię
   Lenistwo jest dla mnie celem samym w sobie
   W dobie pacy, kiedy wszyscy rodacy
   Zmęczeni, wkurwieni, jacyś markotni tacy
   Ja leżę, leżę, nic mnie nie bierze
   Nawinie tylko w zbawienie wierzę