Współczuję twojej matce
   Zamiast zrobić coś siedzisz znowu na klatce
   Tak jest najłatwiej
   Gdy myśl o przyszłości cię mierzi
   Dla ideałów masz tony niechęci
   I brak respektu dla tych co byli pierwsi
  
   Nie poznaje tych podwórek ani bloków,
   Nie poznaję mody ani atmosfery wokół
   Bo co innego na temat hip-hopu
   uczyła nas Bogna w „Kolor Szoku” w roku dziewięć, dwa
   to czysta poezja – Huzdemak, Trzyha i Mistic Molesta
   szalone freestyle i nie oddychasz
   Wu Igrek Pe Trzy i szit Scyzoryka
   A teraz? ideałów nie pozbierasz
   Liczą się dziwki a nie litera wersów
   Snują się bandy blokersów,
   Piją, się biją i ćpają – bez sensu
   Sztuka versus agresja ja szukam,
   Kiedy zapełni się ta luka?
  
   Refren; Wystarczy przestać myśleć o pewnych kwestiach
   Przestaw się, zbierz te elementy w zestaw
   Prawda bolesna własnego odbicia w lustrze
   Człowieku przeglądasz się w swojej osobistej pustce
  
   Starzy co dzień zapychają do pracy
   Masz więc szansę przejrzeć się, zobaczyć
   Swoją przyszłość odbitą w ich cieniu
   Że życie spędzasz na nic-nie-robieniu, leniu
   Po co myśleć? Się wie!
   Przepis na życie rapuje ktoś w tle
   Pracować nie chce się, proste
   Są lepsze metody na życie owocne, żałosne
   Kozak jesteś i dajesz radę
   HWDP – znasz te zasadę! Dajesz jej wyraz
   Sam zło wyrządzisz wtedy wygrywasz
   Dasz się przerobić, musisz się mścić
   Sumienie śpi zatrute melanżami z osiedla
   Nasączone jak cukierki Wedla
   Kiedyś zrozumiesz,
   że drogi swojej szuka się jak dziecka w tłumie
   trzeba umieć mówić nie gdy zło ciebie kusi
   śpiący królewiczu na garnuszku mamusi
  
   Refren.
  
   Ty tego nie stworzyłeś, przyszedłeś na gotowe
   Że jeszcze pyskujesz nastawia mnie bojowo
   Daje słowo, wkurwiasz mnie, napawasz wstrętem
   Nie dokładasz cegieł jeszcze burzysz fundamenty
  
   Kiedyś za starych czasów nie było tylu dissów,
   Hip-hop miał klasę, pasję, co łączyła nas w jedną nację
   Zasłuchaną w Radia Kolor stacji wibracje
   Bliskie relacje jak jedna rodzina
   Dziś nie poznaje twarzy bez których myślałam,
   Że nie da się wytrzymać.
   Kumpel jest wrogiem, bliski jest nikim
   To, co jest ważne to twoje wyniki, rankingi, listy płac
   Tyle jesteś wart ile masz, patrz!
   Zazdrości tyle ile pyłu na budowie
   Sukces komercyjny jest już nałogiem
   Cokolwiek powiem z oporem się zmaga
   Realia brutalne jak Kravmaga
   Bogiem jest moda, to co wypada
   Pełni nienawiści są wszyscy,
   Żyjemy wśród ideałów zgliszczy
   System nas wypala i niszczy
   Pociąga bo jak złoto się błyszczy
   Zabawne: sława i forsa były niepopularne, naprawdę!
  
   Chłopcze kiedy dopiero byłeś w planach
   Ja już w hip-hopie byłam zakochana
   Się uczyłam jak rapować, teraz mi cię szkoda
   Widzę bowiem, że pociąga ciebie tylko moda
   No więc nie trzeba, lepiej nie śpiewaj
   Zabieraj zabawki, szybko stąd zwiewaj
   Pozwól, że od razu zapomnę,
   Że miałeś tupet i prułeś się do mnie
   Że w ogóle otwierałeś usta
   Czysta poza, pusta mowa, trenowana w lustrach
   Jak możesz nie wiedzieć kim Jeru jest
   Mówisz, ze obojętne ci jest
   Czy J. Lo czy Stereo pada deszcz
   Ale wiesz, nie odkryłeś tego jeszcze
   Że hip-hop wypełnia serca przestrzeń
  
   Yo, paresłów teksty, podkład Reda
   Nowy materiał czy więcej ci trzeba
   Cztery czternaście realizacja
   Słuchaj człowieku to reedukacja
  
   Re-e-edukacja, re-edu, re-e-edukacja, ah-ah x 6