[Duże Pe]
   Aaa, tu łatwo wyblaknąć i łatwo uschnąć
   Szelest werbli sekund, otula pustką
   Męczy gnuśną musztrą, nie daje myśleć
   Biada, okrada z odczuć, ma taką misję
   Zgasi w zarodku każdą iskrę buntu
   Gdy przyśniesz, cichcem pryśnie, a w podarunku
   Zostawi zawiść, obawy przed uczuciami
   Zabełta piękny błękit, znacie to sami
   Znikamy, coraz mniejsi z każdą chwilą
   I tylko te wersy dają odroczyć wyrok
   Nadwrażliwość to mój wróg, znak zapytania
   Dorosłość jak początek umierania
  
   [Refren]
   Taktowani werblem sekund
   Szukamy leku w mleku sufitu
   Pozorna bierność, wewnątrz godziny szczytu
   Żyję, póki z głośników leje się ten balsam
   Jest nas coraz mniej, możesz policzyć nas na palcach
   x2
  
   [Blef]
   Wokół werbli sekund, wyścig Daytona
   W środku zgiełku ja, z życiem jak cyrk Monthy Python'a
   Muszę kompletować rano uczuć kolaż, będąc kaleki
   Czuć nie umiem, jak manekin
   Wiem jednak jak to robić, byle zdążyć
   Kiedyś sięgałem gwiazd biorąc je za nocnej szaty cekin
   Dzień okradał, noc karmiąc umieszczała wyobraźni
   Teraz to już tylko osad, dawny jak z papierosa
   Kolejno tląc się dogasał, ja widziałem w ten dzień
   Który gasił gwiazdy, według odwiecznych zasad
   I męczy mnie ten stały falstart
   Kiedy pustka bierze moje ciało w zastaw
   To ukłon ku temu, żeby stać się kukłą
   Gdy nie nadąża za mną cień, dbam o wersów smukłość
   By się ustrzec, nie chcę, by znikało szybciej me odbicie w lustrze
  
   [Refren]
   Taktowani werblem sekund
   Szukamy leku w mleku sufitu
   Pozorna bierność, wewnątrz godziny szczytu
   Żyję, póki z głośników leje się ten balsam
   Jest nas coraz mniej, możesz policzyć nas na palcach
   x2
  
   [Eldo]
   Taktowani werblem sekund, taktowani werblem wieku
   Taktowani przez dwa 1200, człowieku
   Mówią, jesteś zimnym skurwysynem
   Ten typ, gbur, mówią, zabierając mi chwile
   Wiesz, to ten biznes, więc hate'uj grę, a zostaw gracza
   To właśnie gracz ląduje na dnie
   Znam takich, co chcą skłócić nas przeciw sobie
   Zarządzać naszym czasem, mącić w głowie
   Tymczasem, wiesz, martwię się co z moim sercem
   Z tą dziurą co zostaje, gdy wyrwę fragment z tekstem
   Z każdym hertzem jestem bliższy do trumny
   Brat z obojętnością, za pan brat z ignorancją
   Nie pytaj mnie, pytaj tych co w wieczór tańczą
   Ja walczę z kartką, ja walczę z tym co widzą inni
   I mam nadzieję, że na sądzie nie usłyszę winny
   522 ulicami mego miasta mknie
   Dobranoc, niech powieka zamknie łzę
  
   [Duże Pe]
   Zegar tyka, a nasza parka tka losu arkan
   Sarkazm zamyka palce na naszych karkach
   Wtuleni w palta myśli obojętnych
   Robimy wszystko, aby stępić chęci
   Zaklęci w mętlik gdzieś na życia pętli
   Czekamy spięci, bo po raz enty
   Centymetry dzielą nas od straty siebie
   Czy damy radę, naprawdę nie wiem
   Level level low, czwarta nad ranem
   Myślę sobie o tym co zostało zapisane
   Przystanek zmartwychwstanie, prolog w drodze do raju
   Zmarszczkami szyn spłynęły pierwsze łzy tramwajów
   (Level level low, czwarta nad ranem
   Myślę sobie o tym co zostało zapisane
   Przystanek zmartwychwstanie, prolog w drodze do raju
   Zmarszczkami szyn spłynęły pierwsze łzy tramwajów)
  
   [Refren]
   Taktowani werblem sekund
   Szukamy leku w mleku sufitu
   Pozorna bierność, wewnątrz godziny szczytu
   Żyję, póki z głośników leje się ten balsam
   Jest nas coraz mniej, możesz policzyć nas na palcach
   x4