[Duże Pe]
   Raz, dwa, ta historia nosi tytuł "oczy niebieskiego psa"
  
   A, 32 dnia, 13 miesiąca roku
   Wpadnę na ciebie po 25 w wielkomiejskim tłoku
   Tuż o zmroku, gdy pokój zrobi się jasny jak nigdy dotąd
   Cisza naszych słów będzie jak złoto
   Oto moje myśli, wyślij mi listy pełne pustych kartek
   A zasypię je słowami, które i tak nie będą warte
   Ciebie, jedyne czego jestem pewien to sen o Tobie
   Tym co masz w sobie gasisz blaski innych kobiet
   Jedyny problem to fakt, że nie wiem jak mam cię odnaleźć
   Daj mi jakiś znak, tak często jestem sam jak palec
   Stale brnę co raz dalej w szale codzienności
   Palę przed sobą mosty, potrzebuję Twej miłości
   Ale w całości, to sen ulotny letniej nocy
   Ósmego dnia tygodnia pełnej śniegu, mam już dosyć
   Ciągły niedosyt rzeczywistości wobec marzeń
   Wszystkie kobiety mają Twoją twarz, wiesz
  
   [Refren]
   Zamknij oczy i przy mnie bądź
   Dopóki śnisz nie wypuszczaj moich rąk
   Wszystkie dni takie blade są
   Nie odchodź stąd
   Zostań przy mnie, przy mnie bądź
   Zamknij oczy i przy mnie bądź
   Dopóki śnisz nie wypuszczaj moich rąk
  
   [Duże Pe]
   Kolejna noc, znów łączę się z Tobą myśli cienką nitką
   By uciec z mego świata głupiego tak jak sitkom
   Gdzie śmiechu brzytwą równa się wszystko do wzorców
   Bez ciebie jest tu szaro i brzydko jak na dworcu
   Do naszych portów nie zawija statek szczęście
   Znów piszę wiersze, łapię niebieski nastrój częściej
   Nasze zdjęcie to prześwietlona klatka kliszy
   Wpadam w spiralę skutków i przyczyn, w świecie goryczy
   Potrzebuję Twej słodyczy tak strasznie
   Jestem płomykiem świecy, proszę, chroń mnie przed wiatrem
   Nim zgasnę, to nie jest łatwe, możesz się sparzyć
   Jak zawsze, trudniej jest żyć, łatwiej marzyć
   Co się wydarzy, odpowiedzią jest cisza
   Pewnie przyjdę się podzielić ciepłem, zostawię zgliszcza
   Dzielę los mistrza, lecz Małgorzata nie przyszła
   Może jutro będzie lepsze dzisiaj, a
  
   [Refren]
   Zamknij oczy i przy mnie bądź
   Dopóki śnisz nie wypuszczaj moich rąk
   Wszystkie dni takie blade są
   Nie odchodź stąd
   Zostań przy mnie, przy mnie bądź
   Zamknij oczy i przy mnie bądź
   Dopóki śnisz nie wypuszczaj moich rąk
  
   [Duże Pe]
   Jako samotny pasażer kończę wojaże, gdy jest już widno
   Samotna pasażerko, dlaczego jeździsz inną linią
   Coś czego nie było nigdy, jest jeszcze raz
   To kolejna podróż przez czas, wraz z duchem nas w nas
   Po pas w zaspach wspomnień, ciebie koło mnie
   Dobrze wiesz, nie mogę Cię zapomnieć
   Więc, wróć do mnie, nim spłonę o świcie
   Spróbuję znaleźć życie, wbić się w miejskie tętnice
   Żaden ze mnie Ulisses, wiem, że prawda jest taka
   Ma Itaka w wirze wydarzeń blaknie na mapach
   A ja tak pragnę się wtulić w asfaltu palta
   Oceanów ulic wieczny argonauta
   Tak, jak noc w Lizbonie, to jest moment ze wspomnień
   Lecz wiem, że niedługo dzień zechce się o mnie upomnieć
   Twe zaklęcia uchronne pozwolą mi przetrwać
   Aż przyjdzie sen, a, wiem, że na mnie czekasz
  
   [Refren]
   Zamknij oczy i przy mnie bądź
   Dopóki śnisz nie wypuszczaj moich rąk
   Wszystkie dni takie blade są
   Nie odchodź stąd
   Zostań przy mnie, przy mnie bądź
   Zamknij oczy i przy mnie bądź
   Dopóki śnisz nie wypuszczaj moich rąk