Słońce przeszło dzisiaj samo siebie
   Szukam cienia, pragnę cienia, sama nie wiem
   Wentylator zaniemówił jak na złość
   Myśli kleją się do siebie, mam już dość
   Ktoś mnie woła, słowa gasną gdzieś po drodze
   Za chwilę nie wytrzymam, wychodzę
  
   Tak powoli, tak leniwie
   Tak godzina za godziną sennie ginie
   Kiedyś znajdę ukojenie
   Cisza burzę zapowiada
   To nieomylny znak
  
   Suche usta nawet mówić nie są w stanie
   Ostatnią kroplę celebruję
   Właśnie wyschła woda w kranie
   W zwolnionym tempie biją serca
   Kolejne lato nad nami się znęca
   Gdybym miała jeszcze suknię
   Zdjęłabym ją bez wahania