Widziałem jadłaś psa
   W wietnamskiej restauracji
   Na imię Bobik miał
   I gdzie popadło srał
   I właśnie kiedy lał na rogu
   Tam pod płotem
   Wietnamski kucharz napadł go
   Z tasakiem i z nożem
  
   Bobik jeszcze żył
   Gdy go zaczšł smażyć
   Orientalna kuchnia słynie
   Z okrutnych kucharzy
  
   Widziałem minę twš
   Gdy wyszłaś po kolacji
   Po Bobiku ani śladu
   Tylko smycz przy latarni
   Na pawia zebrało ci się
   To co jadłaś to był Bobik twój pies
   Wietnamski kucharz liczył forsę
   I uśmiechał się