Czekałaś na księcia
   nie żeby zaraz z bajki
   mówił że przyjedzie
   nawet dał ci słowo
  
   Pieczęć poranną
   tak twardo postawił
   że aż ożyło
   twoje młode łono
  
   Brzuch zaczął rosnąć
   (do dzisiaj go czujesz)
   i pęczniał jak apetyt
   w miarę jedzenia
  
   Uciekłaś z domu
   tak po kryjomu
   i wciąż się dziwisz
   że jego jeszcze nie ma
  
   Dzisiaj też odjeżdżasz
   lecz tylko na chwilę
   na siwym koniu
   mocnym jak denaturat
  
   I jest ci wtedy
   już wszystko jedno
   gdy śpisz na dworcu
   na twardych tekturach