Północ nie daje snu tej nocy
   Każe rozmawiać z gwiazdami
   Komar upija się mą krwią
   Piszczy do ucha głupie sprawy
  
   I nie ma metafizyki w tę noc
   Jest tylko tępy ból istnienia
   Księżyc jak krążek starej płyty
   Której od dawna nikt nie zmienia
  
   Chodzę po domu jak po klatce
   Piję kolejną szaloną herbatę
   Komar piłuje cienki krzyk
   Dalej nade mną trzyma wartę
  
   Modlić się trudno w taką noc
   Ty wiesz najlepiej - Boże
   Więc tylko można wyjść za próg
   Kiedy poranne wstają zorze