Oczy nasze
   nocą zaszły
   aby w waszych
   dzień nowy zaświtał
  
   Księżyc w nasze
   oczy patrzy
   w oczach waszych
   dzień wstaje do życia
  
   Leżą pod lipami
   chwila odpocznienia
   karabiny spocone
   mrówki czyszczą broń
  
   Chcieliby zapalić
   lecz zapałek nie ma
   papierosów brakło
   a wokół już mrok
  
   W dole jest miasteczko
   i dziewczyny młode
   w gospodzie jest piwo
   a w kieszeni żołd
  
   Tak ciężko się urwać
   choć grają tam w dole
   a nogi do tańca
   to do śmierci krok
  
   Tak płaczą żołnierze
   a może to wiatr
   pod muszyną padli
   w oczach został strach
  
   Wojna ich zabrała
   w swe zimne ramiona
   i siedmiu ich było
   a ona światowa
  
   Widzę ich nocami
   po sadach się kręcą
   z jabłoniami tańczą
   tulą się do kory
  
   Co robić w miasteczku
   dzień sądu daleko
   a życie takie krótkie
   i długie wieczory