Założę z każdym się, Ojcze Rafale,
   O piwo, wódkę, krew, życie zuchwałe,
   Ze sobie jesteś teraz w Śląskim raju
   Doradcą ogrodnika w boskim gaju.
  
   Usynowiłes mnie, włóczęgę,
   Niech ci tam więc przestrzennie będzie.
   Tu, w tym Meksyku, w Monterrey,
   Nostalgia mi za tobą wykrzywiła gębę,
   Płaczę jak bóbr, lecz ty się śmiej!
   Lecz ty się śmiej!
  
   Wspominam nasze dni. Ojcze Rafale,
   Etymologię, śpiew i bumstararę,
   I liczną a prześliczną kompaniję,
   Herbatę z rumem oraz Potiszilem.
  
   Mówiłeś do mnie: Ed, kiedy ja umrę,
   To ty już dobrze wiesz, jaką mi trumnę,
   I rakiem zajechała tratwo-sanna,
   Powiozła tam cię, gdzie się kłania ściana.
  
   Usynowiłes mnie, włóczęgę,...
  
   Założę z każdym się, Ojcze Rafale,
   O piwo, wódkę, krew, życie zuchwałe,
   Ze hucznie z Potęgową tam balujesz,
   Pośrodku sadów tam, w niebieskiej tancbudzie.
  
   Usynowiłeś mnie, włóczęgę,
   Niech ci tam więc przestrzennie będzie,
   Tu, w tym Meksyku, w Monterrey,
   Nostalgia mi za tobą wykrzywiła gębę,
   Płaczę jak bóbr, lecz ty się śmiej!
   Lecz ty się śmiej!
   Lecz ty się śmiej!
   Lecz ty się śmiej!