Między niebem a ziemią jesteśmy
   gwiazdy dojrzewają w środku nocy
   i tak jest strasznie balkonowo
   że jedna z nich za chwilę skoczy
  
   spadnie w środek górskiego sierpnia
   zgaśnie nim zdąży dotknąć zioła
   ktoś odszedł znów w samotną podróż
   szepnął nam że ktoś go woła
  
   drzew korony chylą się ku górom
   o jakże wielu nas już tutaj było
   trzeba umieć odejść pustym szlakiem
   w góry tam gdzie mieszka miłość
  
   na balkonie nic nie ukryjesz
   choć nosi w sobie kilka szpar
   na balkonie znajdzie się miejsce
   dla naszych wszystkich wiecznych skarg
  
   między niebem a ziemią zawieszeni
   choć bliżej nam zawsze do ziemi
   pod nami rośnie już kilka pięter
   a wszystkie dawno na zawsze zajęte