Sad nam się śni sad uchyla drzwi
   wchodzimy w sad jak do kościoła
   to rajski świat Bóg zostawił ślad
   coś nas do sadu wiecznie woła
  
   Sad nam się śni sad otwiera drzwi
   wchodzimy w sad jak do świątyni
   a tam w koronie najwyższej jabłoni
   Bóg - Ojciec cuda w jabłoni czyni
  
   Jabłonie parami idą do nieba
   krok po kroku bez jabłek jeszcze
   lecz zawiązują już kokardki kwiatów
   dostojne sady sandomierskie
  
   Jabłonie parami płyną do nieba
   z roku na rok coraz bardziej ciężkie
   jabłka dźwigają na swoich plecach
   gałązkami biczują powietrze