Zanurzać zanurzać się
   w ogrody rudej jesieni
   i liście zrywać kolejno
   jakby godziny istnienia
  
   Chodzić od drzewa do drzewa
   od bólu i znowu do bólu
   cichutko krokiem cierpienia
   by wiatru nie zbudzić ze snu
  
   I liście zrywać bez żalu
   z uśmiechem ciepłym i smutnym
   a mały listek ostatni
   zostawić komuś i umrzeć
  
   A mały listek ostatni
   zostawić komuś i umrzeć