Kiedy przybyłem do tej doliny,
   Dzień miał się ku zachodowi.
   I można było słońca blask łagodny
   Nareszcie znosić bez mrużenia powiek.
  
   Dolina zaś leżała w długich cieniach
   Między górami sinoniebieskimi;
   Cicho i spokojnie -
   Tu było dawno po wojnie.
  
   Głowa mi też ciążyła,
   Byłem zmęczony długą znojną drogą,
   Wszystkiego miałem dosyć i w myślach
   Widziałem wreszcie tu gościnę błogą.
  
   Dolina ta leżała w długich cieniach
   Między górami sinoniebieskimi;
   Cicho i spokojnie -
   Tu było dawno po wojnie.
  
   Długo myślałem: w dół nie poleciałem.
   Żalu jak na razie nie mam.
   Już słońce zaszło, a ja dalej stałem,
   I stamtąd właśnie tu zaszedłem śpiewać!
  
   Dolina śmierci leży w długich cieniach
   Między górami sinoniebieskimi;
   Cicho i spokojnie -
   Tam jest już dawno po wojnie.