Na koniec - rozwiązano teatr
   Więc cała w sztucznych ogniach teraz
   Kręci się arena cyrkowa
   Naszych czasów metafora
  
   Nic tu na pewno wszystko na niby
   Małpa jest cyrku idolem
   Karzeł podkręca szatańską korbkę
   Arena toczy się kołem
  
   Niczym piłeczki w palcach żonglerów
   Duszyczki nasze wirują wkoło
   Życie przestało być sztuką
   I stało się sztuczką cyrkową
  
   Dwie siostry syjamskie: prawda kłamstwo
   Wbiegają w zwinnych podskokach
   Nikt nie odróżni jednej od drugiej
   Są w jednakowych trykotach
  
   Bóg gdyby nawet w krzaku ognistym
   Pojawił się między nami
   Mówilibyśmy że to magik
   Kolejną sztuczką nas mami
  
   Lecz dokąd można w cyrku żyć
   Pytamy stojąc na głowie
   Słyszymy drwiący błazna śmiech
   I to jedyna odpowiedź