Siedzimy razem na kanapie
   a muzyczka leci w tle
   czekałem długo na ten moment
   zobaczyć Ciebie obok mnie
  
   zamknąłem drzwi, jest cicho sza...
   a obok Ciebie siedzę ja
  
   Suzanna, Suzanna, Suzanna
   ja bardzo kocham Cię!
  
   kładę rękę na kolanie
   drugą dłonią targam włos
   to jak we śnie, jest fajnie pięknie
   tak chciał chyba tylko los
  
   i nagle słyszę to dryń, dryń
   a nagle jakiś głos po drugiej stronie słuchawki, słuchajcie, mówi do mnie
   "przepraszam zastałem Kryśkę, Kaśkę znaczy się Jolkę?"
   i pomyślałem sobie:
   dlaczego teraz, dlaczego ja, dlaczego?!
  
   Suzanna, Suzanna, Suzanna
   ja bardzo kocham Cię!
   Suzanna, Suzanna, Suzanna
   ja bardzo kocham Cię!
  
   kolejny raz więc siadam przy niej
   stary numer – ściskam dłoń
   to już chyba nie ta chwila
   nie ten moment... poszedł won...
  
   i choć spogląda, sprawdza czas
   ma dosyć mnie... ma dosyć nas! kto?
  
   Suzanna, Suzanna, Suzanna
   ja bardzo kocham Cię!
  
   i znów siedzimy sobie cicho
   już z wieży muza jest na full
   czar prysł... chyba... ściema, lipa
   żadnej jazdy, szkoda słów
  
   szepnąłem w ucho... "kochasz mnie?"
   a ona na to... "chyba... NIE!"
  
   Suzanna, Suzanna, Suzanna
   ja bardzo kocham Cię!
  
   Suzanna, Suzanna, Suzanna
   ja bardzo kocham Cię!
  
   Suzanna, Suzanna, Suzanna
   ja bardzo kocham Cię!