Między dwoma zboczami
  Biegła droga bita
  Tylko dym z komina
  Jak przyjaciół wita
  
  Rozpalili na kominie, zaśpiewali jak do snu
  Pieśń się wije, nić się wije
  Z dawnych czasów motków stu
  
  I spod przyzby i spod ściany
  W białym stroju sunie strach
  Cień włóczebny nie wołany
  Staje cicho w niskich drzwiach
    Rozpalili na kominie...
  
  Pieśń witania, pieśń rozłąki
  Niby uśmiech, niby łzy
  Noc przedrzemać nie pozwala
  Dawne czasy, nowe dni
    Rozpalili na kominie...