Jesteś jak ten co krzyczy na wiatraki, by powalić je,
   gdy tymczasem ona śpi.
   Co noc herbata stygnie też,
   ty zrywasz się;
   kolejny wiatrak czeka gdzieś.
   Jesteś jak ten, co szuka wszędzie smoków,
   niejeden z nich usypia na kolanach twych,
   lecz był jak wczoraj ciepły świt,
   gdy ona znów na progu wystudziła sny.
  
   Nigdy nie mów jej, że ją znasz,
   nie zabieraj czego nie możesz oddać,
   nigdy nie mów jej, że jest jak rajski ptak.
  
   Czy o tym, że jeśli o nią chodzi...
   gorąca jest już tylko filiżanka o-statniej herbaty w dłoniach jej,
   co będzie gdy wystygnie nim nadejdzie świt?
  
   Nigdy nie mów jej, że ją znasz,
   nie zabieraj czego nie możesz oddać,
   nigdy nie mów jej, że jest jak rajski ptak.
  
   Nigdy nie mów jej, że ją znasz,
   nie zabieraj czego nie możesz oddać,
   nigdy nie mów jej, że jest jak rajski..
  
   Nigdy nie mów jej, że ją znasz,
   nie zabieraj czego nie możesz oddać,
   nigdy nie mów jej, że jest jak rajski ptak.