To geometria jest szalona
   I jej nauczyciele nierozumni
   Nie chodźcie wydeptaną ścieżką
   Nie ogłupiajcie się prostolinijnie
  
   Łamcie trójkąty
   Kołom dodawajcie krzyku
   Kochajcie ogień
   Tylko on jest wieczny
  
   To geometria jest szalona
   I jej nauczyciele nierozumni
   Kochajcie ogień
   Tylko on jest wieczny
  
   Powietrze to jest moja działalność
   To jest moja codzienna niezauważalność
  
   Powietrze, tak jak wszystko jest
   Istnieje tylko jako sposób mojego widzenia
   I kończy się dokładnie na końcu języka.
  
   Góry to dzikie, najeżone stworzenia.
   Wynurzające się ponad epoki.
  
   Góry to rozkołysane moje myśli we mnie
   To znaczy w tym pokoju, na tej oto stronie.
  
   Morze to jest dokładnie to, czego mi brak.
   Pełne dennych osadów, znaczeń nie do zrozumienia.
   Nie wiem ,Gdzie jest granica między mną a morzem.
  
   Las porośnięty jest naszą nadzieją