Stał na wystawie biały, nowy, lśniący, czysty
   Gdy go ujrzałam, już wiedziałam - tylko ON
   PC komputer, mój komputer osobisty
   Serce zagrało w piersi jak Zygmunta Dzwon
  
   Czule pieściłam jego joystick i klawisze
   Iskry błysnęły na koniuszkach naszych ciał
   No, myszy się boję, lecz kupiłam PC myszę
   Oraz drukarkę, by mój PC wszystko miał
  
   Ref. Bo to była miłość na 12 megabajtów
   Miłość tak piękna jak telegraficzny słup
   To była miłość na 12 megabajtów
   Miłość pojemna jak rodzinny grób
  
   Wtem, gdy zostałam z nim dosłownie w cztery oczy
   W ekranie moje oczy odbijały czerń
   Lecz nie wiedziałam jak mam zrobić pierwszy kroczek
   Nikt mnie nie uczył jak TO z PC robi się
  
   Gdy minął tydzień, mąż zbuntował się i wrzasnął
   Rzewnie: "Bez przerwy muszę w łóżku leżeć sam
   A ty wciąż siedzisz i się gapisz w to żelastwo"
   Więc zrozumiałam - mój mąż to cham!
  
   Ref. Bo to była miłość na 16 megabajtów...
  
   I tak gdy trwała nasza miłość nieprzerwanie
   Mąż spadł ze schodów, przypadkowo potknął się
   Więc miałam spokój, tylko PC ciche granie
   I jego joystick w dłoni wciąż podniecał mnie
  
   Lecz dnia pewnego kres nastąpił tej sielanki
   Wirusem PC mój rażony na śmierć legł
   Bez mego PC cały świat mi teraz wisi
   Niech nad mym PC łzę uroni każdy człek
  
   Ref. Bo to była miłość na 40 megabajtów...