Ja tonę
   w twoich oczach tonę,
   w jeziorach z turkusów i szkła
   pod rzęs twych balkonem wciąż tonę i tonę, lecz nigdy
   nie widzę w nich dna.
   Chcę tonąć
   w oczach twych utonąć,
   jak grosz, który w wodę mi wpadł
   w tę łzę nazbyt słoną, zanurzyć się , tonąć
   ty tylko w oczy mi patrz.
  
   Nie odwracaj oczu i wzrokiem nie uciekaj,
   daj mi wreszcie poczuć, że to nie jest gra
   czasu tego szkoda on brzegi rwie jak rzeka
   Żebym mogła doczekać daj mi znak.
  
   Ja ginę,
   jak zapałki płomień
   zdmuchnięty dla hecy od tak,
   Nadziei, rzuć mi linię nie widzisz, że ginę
   chcę tonąć -lecz nigdy nie tak
   Jam marzę
   o tym tylko marzę,
   by w oczach twych znaleźć swój port
   Ja marzę jak wszyscy, samotni żeglarze,
   gdy wir ich porywa na dno.
  
   Nie odwracaj oczu i wzrokiem nie uciekaj,
   daj mi wreszcie poczuć, że to nie jest gra
   czasu tego szkoda on brzegi rwie jak rzeka
   Żebym mogła doczekać daj mi znak.
   Bo tonę.