Przyjdę do Ciebie, niebieskooka,
   Przyjdę do Ciebie, gdy będzie świt,
   Żeby się ubić błękitem chabrów,
   Żeby zrozumieć błękitne sny.
  
   Bo moje oczy są granatowe,
   Bo w moich oczach jest jeszcze cień,
   Który mi kiedyś dziad mój zostawił,
   Gdy rozstrzelany był każdy dzień. /bis
  
   Przyjdę do Ciebie, niebieskooka,
   Przyjdę do Ciebie w rozkwicie dnia,
   Żeby popatrzeć w zwierciadło nieba,
   Żeby dosięgnąć błękitu dna.
  
   Bo moja oczy są granatowe,
   Bo w moich oczach jest ciemność drzew,
   Którą mi kiedyś dziad mój zostawił,
   Gdy musiał nosić w plecaku gniew. /bis
  
   Przyjdę do Ciebie, niebieskooka,
   Przyjdę do Ciebie, w pogodny czas,
   Żeby zrozumieć, że tam, wysoko,
   Może być miliard zwyczajnych gwiazd.
  
   Bo moje oczy są granatowe,
   Bo w moich oczach granatów pęk,
   Które mi kiedyś dziad mój zostawił,
   Bym nigdy nie znał, co znaczy lęk.