Już cienie wpełzają od drzewa w południe.
   Powietrze nad ziemią faluje i drga.
   Znów zegar zapomniał wydzwonić dwunastą.
   Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.
  
   Czas utknął w pół drogi jak człowiek zmęczony,
   W gałęziach z westchnieniem zatrzymał się wiatr.
   Tak samo jak wtedy, tak samo jak wtedy ...
   Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.
  
   [-murmurando-]
  
   Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.
  
   Iskrami rumianku dopala się trawa,
   A we mnie wspomnienie nie gaśnie, lecz trwa.
   I wracam, unosząc Twój obraz w pamięci.
   Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.
  
   [-murmurando-]
  
   Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.