ZAPOMNIAŁEM NAKRĘCIĆ CZAS
   I ZAPOMNIAŁEM ROZPOCZĄĆ NOWY DZIEŃ
   W ZAGUBIONEJ PRZESTRZENI TRWAM
   CAŁY ŚWIAT PŁYNIE OBOK GDZIEŚ
  
   A MOŻE JA JESTEM OPOWIEŚĆ
   ZMĘCZONYCH UST
   ZNUDZIŁEM SIĘ BOGU
   W POŁOWIE, W POŁOWIE
  
   NIE MA JUŻ NIC
   NIE MA JUŻ NIC
   NIE MA JUŻ NIC PO TAMTEJ STRONIE
   NIE MA JUŻ NIC
   NIE MA JUŻ NIC
   NIE MA JUŻ NIC ZA ŚCIANĄ POWIEK
  
   NIE POTRAFIĘ DOKOŃCZYĆ SPRAW
   I NIE POTRAFIĘ WYPEŁNIĆ WŁASNYCH SNÓW
   JUTRO ZGINIE OSTATNI ŚLAD
   ZAPOMNICIE ŻE BYŁEM TU
  
   A MOŻE JA JESTEM OPOWIEŚĆ...
  
   NIE MA JUŻ NIC...
  
   JESZCZE RAZ MÓGŁBYM ZMIENIĆ KSZTAŁT
   ROZPIĄĆ SKRZYDŁA I FRUNĄĆ NIE ZWAŻAJĄC NA STRACH
   JESZCZE RAZ, PRZECIEŻ SPOSÓB ZNAM
   TYLKO NIE MAM JUŻ SIŁY
   TYLKO NIE WIEM JAK
  
   NIE MA JUŻ NIC...