Sa tsean ghleann thiar a bhi sí raibh
   Go dtí gur fhás na hadharc' uirthi
   Bliain is céad is corradh laethe
   Go dtáinig an aois go tréan uirthi
   Bhi sí gcró bheag ins an cheo
   Go dtáinig feil'Eoin is gur éalaigh sí
   Thart an ród san bealach mór
   Gur lean a tóir go gear uirthi.
  
   Ni raibh nduine ar a tóir ach Donnchú óg
   Is d'ith sí an lón san t-anlann air
   Ni raibh aige ina dhorn ach ceap túine mór
   Agus leag sé anuas ón arradh í
   Nuair a chuala an gabhar bán go raibh sí ar lár
   Thug sí léim chun tárrthála
   Thug sí rás 's ni raibh sí sásta
   Is leag sí spíon an táilliúra.
  
   Chomh cruinn le rón gur thóg sí feoil
   Gan pis gan mórán déibhirce
   Ach d'ith sí cib agus barr an fhraoich
   Slánlús min is craobhógai
   Draoin is dreas is cuilcann glas
   Gach ní ar dhath na h-áinleoga
   Cutharán sléibhe, duilliúr féile
   Caora sréana agus blainséogai.
  
   Chuaigh sí dhíol cios le Caiftín Spits
   Is chraethnaigh a croi go dtréigfí í
   Chaith sí an oíche ar bheagán bidh
   Mar ndúil is go geasfaí féar uirthi
   D'Fan sí 'a óiche i dtóin Ros Coill
   Is chaith sí é go pléisúra
   Go dtáinig an slua ar maidin go luath
   Is thug siad amach as Éirinn í.