Idzie Maciek, idzie,
   Z bijakiem za pasem,
   Przyśpiewuje sobie
   Dana, dana czasem.
   A kto mu na drodze stoi,
   Tego pałką przez łeb złoi.
  
   Oj dana, dana, dana, dana, dana.
  
   Oj, biedaż nam, bieda,
   Że nasz Maciek chory,
   W karczmie go nie było
   Ze cztery wieczory;
   Oj, któż nam tutaj zaśpiewa,
   Oj, któż nam tu kupi piwa.
  
   Oj dana, dana, dana, dana, dana.
  
   Umarł Maciek, umarł,
   Już więcej nie wstanie,
   Zmówmy zań pobożne
   Wieczne spoczywanie.
   Oj, bo to był chłopak grzeczny,
   Szkoda tylko, że nie wieczny.
  
   Oj dana, dana, dana,dana, dana.
  
   Położyli Maćka
   Na sam środek wioski,
   Zeszli się do niego
   Kmotrzy i kumoszki.
   Już nikt mu nie dopomoże,
   Bo nam Maciek zmarł niebożę!
  
   Oj dana, dana, dana, dana, dana.
  
   Umarł Maciek, umarł,
   Już leży na desce...
   Gdyby mu zagrali,
   Podskoczyłby jeszcze.
   Bo w Mazurze taka dusza,
   Gdy zagrają, to się rusza.
  
   Oj dana, dana, dana, dana, dana.