Matko moja ja wiem , wiele nocy nie spałaś.
   Gdym opuszczał nasz dom , aby iść w obcy świat.
   I na szczęście dalekie, skromny dar, lniany ręcznik mi dałaś,
   Haftowany przez ciebie i barwny jak kwiat.
  
   Haftowany przez ciebie wzorzysty i barwny jak kwiat.
   Na nim kwitną do dziś tulipany i wiśnie
   Żywa wciąż zieleń łąk, śpiew słowika wśród bzów
   I jedyny na świecie drogi mi , trochę smutny twój uśmiech.
  
   Ukochane twe oczy , błękitne są tu.
   Nade wszystko kochane, twe oczy błękitne są tu.
   Gdy mi smutno i źle, idę w leśną gęstwinę,
   W szumie dębów i traw wspomnę te dawne dni.
  
   Na zwalonym przez burzę, starym pniu brzozy ręcznik rozwinę
   Wtedy wraca i miłość i szczęście i łzy.
   Wtedy wraca matczyna ,twa miłość i szczęście i łzy