W gorącym słońcu Casablanki
   Czerwonym skwarze marokańskich dni
   Szukałeś cienia swego domu
   Który na zawsze z oczu znikł
  
   W paryskim zgiełku wśród bulwarów
   Pod skwarnym niebem elizejskich pól
   Słyszałem nieraz dźwięk znajomy
   Choć nierealny jak ze snu
  
   Tu jest twoje miejsce,
   Tu masz swój ciasny ale własny kąt
   Tu jest twoje miejsce
   Tu jest twój dom
  
   W paryskim zgiełku...
  
   W najdalszym kącie tego świata,
   dokąd cię rzucił twój wędrowny los,
   tęskniłeś zawsze do tej ziemi,
   na której nigdy nie brak trosk.
   I tak jest zawsze i tak być musi
   bo tylko jeden mamy w życiu dom
   Dokąd się wraca gdy w potrzebie
   Nawet z najdalszych świata stron