Nieposkromiony żal dopada i godzi w świadomość
   Coś każe biec, lecz czy wystarczy sił by zostać sobą?
   Jej usta szepczą coś co dobrze znasz
   Lepiej z każdą chwilą
   nieprzemyślany krok pozbawił szans
   Złamał co było
  
   Dumnie tak głowę unosisz w górę
   Jesteś nowy w teatrze cieni
   Głodny doznań jakie niesie z sobą czas
   Od zawsze niepokorny
   Ronisz łzę kryształową i czystą
   Tylko ona już taka jest
   Blaskiem niepojętym ogarnia wszystko
   Co już dawno zmieniło sens