Daj mi serce kamienne i głuche,
  By się w piersiach łamało milczeniem,
  W oczach ciemność i w ustach posuchę
  I skroś pamięć mą wiej zapomnieniem.
  
  Może to mnie uleczy uwolni
  Od bolesnej nieludzko czułości,
  Będę zsychał się dłużej, powolnej,
  Lecz żył, cierpiał i męczył się prościej.