Natlok mysli to mnie niszczy trzeba walczyc wygrac zniszczyc,
   to co boli nie pokoi miec oparcie w kims kto koi
  
   I Sam nie dasz rady zwiędniesz jak liście
  zycze ci bys odnalazl swoje zycie
  psychika to studnia zrodlo wydarzen
  robisz wszystko co ona ci karze
  widzisz twarze smiejace się z boku
  ja cierpie z powodu mysli natloku
  kto tu zostanie jak nie znajdziesz sposobu
  by przeciac ten sznur, ludzi wokół
  
  Natlok mysli to mnie niszczy trzeba walczyc wygrac zniszczyc
   to co boli nie pokoi mieć oparcie w kims kto koi / 2
  
  II
  Staram się patrzec i być otwartym
   jakos się trzymac w szeregu zwartym
   mieć wiare mieć oparcie mieć to co mialem kiedys na starcie
  widziec notki z nieba fotki które bog posle widzom swiat gorzki nie slodki
   padam na ziemie i proszę o sygnal
   lzy ciekna po oczach bo niszczy mnie ta wizja
  chciałbym to cofnac naprawic nieumiem
   lecz walcze do konca az ktos mnie zrozumie
  
  Dkaaaaa
  
  III
  Był sobie kiedys taki aniol bardzo smutny
   szukal celu szukal sensu i szukal pokuty
  był zdrowy w serce lecz bardzo chory w duszy
   co się gdzie nie ruszyl to widzial tylko zguby
  bog go zawolal i powiedzial szukaj ludzi
  wiec się odwarzyl poszedl szukac swej otuchy
   po klilku razach gdy go ludzie odtracali
   rozwinal swe skrzydla i poczul smak odwagi
  plakal z radosci bo plakac powinien
   plakac lzami czystymi przez chwile
  potem wiec odszedl z powrotem do nieba
  bog był z niego dumny już się o niego nie bal
  teraz ten aniol jest krolem aniolow
  silny jak nigdy bes wewnetrznych sporow
  
  (Dka krol aniolow)
  
  Natlok mysli to mnie niszczy trzeba walczyc wygrac zniszczyc
  to co boli nie pokoi mieć oparcie w kims kto koi