Przybywa i milczy
  a język jego ostry jest jak nóż
  słowa tną zimny lód
  myśli niszczą myśli
  
  obcy powstali przeciw mnie
  wszystkie te spojrzenia
  wrogość w nich siła i strach
  i wielu
  zuchwale mnie zwalcza
  wszystkie zmysły ich
  zmierzają do mej zguby
  zabijają powoli
  
  chcę już teraz iść
  plując w twarz zhańbionych
  mówić do nich by zrozumieli
  
  kiedy wyjdziemy na wydeptane ulice ?
  kiedy zapalimy świece w ciemności ?
  czy ciągle mamy żyć
  w świecie naszych ojców ?!
  
  Najpierw musi być gorzej, żeby
  mogło być lepiej.